อภิปรายผลการวิจัย

        1. นักเรียนและผู้เกี่ยวข้องต้องการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น  เรื่อง  สวนสวยด้วยสองมือ  ที่เน้นรูปแบบของการพัฒนาการเรียนรู้จากสภาพแวดล้อมรอบตัว โดยการออกแบบและพัฒนาบริเวณโรงเรียน มีครูผู้สอนและผู้เชี่ยวชาญงานจัดสวนเข้ามาจัดการเรียนรู้และประเมินผล สอดคล้องกับแผนการศึกษาแห่งชาติ ฉบับปรับปรุง (พ.ศ.2552-2559) ที่ต้องการให้จัดการศึกษาสอดคล้องกับวิถีชีวิตและความต้องการของผู้เรียน ชุมชน และท้องถิ่นมากที่สุด (สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, และพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 ที่กำหนดความมุ่งหมายและหลักการในการจัดกระบวนการเรียนรู้โดยการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่น ภูมิปัญญาไทย และความรู้อันเป็นสากล ตลอดจนอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีความสามารถในการประกอบอาชีพ รู้จักพึ่งตนเอง มีความริเริ่มสร้างสรรค์ ใฝ่รู้และเรียนรู้ด้วยตนเองอย่างต่อเนื่อง  มาตรา 27  ให้สถานศึกษาขั้นพื้นฐานมีหน้าที่จัดทำสาระของหลักสูตรตามวัตถุประสงค์ในส่วนที่เกี่ยวกับสภาพปัญหาในชุมชนและสังคม  ภูมิปัญญาท้องถิ่น  คุณลักษณะอันพึงประสงค์เพื่อเป็นสมาชิกที่ดีของครอบครัว ชุมชน สังคมและประเทศชาติ  มาตรา 28  กำหนดให้สาระของหลักสูตรทั้งที่เป็นวิชาการและวิชาชีพต้องมุ่งพัฒนาคนให้มีความสมดุลทั้งด้านความรู้ ความคิด ความสามารถ ความดีงามและความรับผิดชอบต่อสังคม

2.  ผลการพัฒนาหลักสูตร ได้หลักสูตรท้องถิ่น เรื่อง สวนสวยด้วยสองมือ ซึ่งจากการตรวจสอบประสิทธิภาพพบว่าหลักสูตรมีความเหมาะสมโดยมีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ระหว่าง 0.80-1.00   ทั้งนี้เนื่องจากผู้วิจัยได้ศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลและดำเนินการสร้างหลักสูตรอย่างเป็นระบบตามแนวทางการพัฒนาหลักสูตร สอดคล้องกับ สงัด อุทรานันท์ (2532) ที่นำเสนอขั้นตอนการพัฒนาหลักสูตรไว้คือ การวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐาน การกำหนดจุดมุ่งหมายของหลักสูตร การคัดเลือกและจัดเนื้อหาสาระและประสบการณ์การเรียนรู้ การกำหนดมาตรฐานการวัดผลและประเมินผล การนำหลักสูตรไปใช้ การประเมินผลการใช้หลักสูตรและการปรับปรุงแก้ไขหลักสูตร

3.  นักเรียนส่วนใหญ่สนใจ  กระตือรือร้นในการเรียนรู้  และร่วมมือกันทำกิจกรรมกลุ่ม สามารถออกแบบและปฏิบัติงานจัดสวนได้ตามวัตถุประสงค์  ซึ่งสอดคล้องกับงานวิจัยของจริยา  ศรีเพชร (2550)  ที่ได้ศึกษา เรื่อง การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา เรื่อง คลองมหาสวัสดิ์  สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  และพบว่า ขณะทดลองใช้หลักสูตรกับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6  โรงเรียนบ้านคลองมหาสวัสดิ์ นักเรียนมีความกระตือรือร้น  มีความร่วมมือในการทำงานกลุ่ม และสนใจปฏิบัติกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และสอดคล้องกับ ธัญดา ไตรวนาธรรม (2552) ที่ได้ศึกษาเรื่อง การพัฒนาหลักสูตร เรื่อง การประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์จากเศษผ้าสู่งานอาชีพ ตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง  สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และพบว่า นักเรียนส่วนใหญ่สนใจและกระตือรือร้นในการเรียนรู้  พร้อมกับร่วมมือกันในการทำกิจกรรมกลุ่ม  โดยมีการแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบและมีการช่วยเหลือซึ่งกันและกันเป็นอย่างดี

4.  นักเรียนมีผลการเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดสวนก่อนและหลังการใช้หลักสูตรแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  โดยมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน  นักเรียนมีความสามารถในการจัดสวนอยู่ในระดับมากและมีความคิดเห็นต่อหลักสูตรอยู่ในระดับมาก  ซึ่งสอดคล้องกับหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี (กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ, 2551) ที่มุ่งพัฒนาผู้เรียนให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการงานอาชีพและเทคโนโลยี มีทักษะการทำงาน ทักษะการจัดการ สามารถนำเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีต่างๆ มาใช้การทำงานอย่างถูกต้องเหมาะสม สามารถนำเทคโนโลยีสารสนเทศและเทคโนโลยีต่าง ๆ มาใช้ในการทำงานอย่างถูกต้องเหมาะสม คุ้มค่าและมีคุณธรรม สร้างและพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือวิธีการใหม่ ๆ สามารถทำงานเป็นหมู่คณะมีนิสัยรักการทำงาน  เห็นคุณค่าและมีเจตคติที่ดีต่องาน  ตลอดจนมีคุณธรรม  จริยธรรม และค่านิยมที่เป็นพื้นฐาน ได้แก่  ความขยัน  ซื่อสัตย์  ประหยัดและอดทน  อันจะนำไปสู่การให้ผู้เรียนสามารถช่วยเหลือตนเองและพึ่งพาตนเองได้ตามพระราชดำริเศรษฐกิจพอเพียง  สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข ร่วมมือและแข่งขันในระดับสากลในบริบทของสังคมไทย